پنج شنبه, 03 اسفند 1396   7. جمادی الاخر 1439
 
instagram twtr fbk telegram Aparat
مصطفای خوبی‌ها

شب تغسیل ماه

... بگوید كه: «آری حسنین سر به پای مادر نهاده بودند و پایه‌های عرش را به ضجه‌های خویش می‌لرزاندند. زینب و ام‌كلثوم، كائنات را با موهای خویش پریشان می‌كردند. چروك بر پیشانی آسمان افتاده بود، زمین از درد به خود می‌پیچید، ناله‌های فرشتگان، داغ پیامبر را دوچندان می‌كرد. ولی چه بود آنچه آفرینش را بر پای نگاه می‌داشت؟

در آن شب تغسیل ماه، من دیدم كه علی در مأمن تاریكی، سر بر دیوار خانه فاطمه، سر بر محور آفرینش، سر بر عمود آسمان نهاده بود و زار زار می‌گریست.» 

 ادامه مطلب

 
 
امروز:امروز:1177
این هفته:این هفته:10473
در مجموع:در مجموع:2588926
Center
Pagerank